Choroby skórne – łojotokowe zapalenie skóry

Czym jest ta choroba?

Łojotokowe zapalenie skóry, czyli tzw. wyprysk łojotokowy to choroba przewlekła i często nawracająca. Cechuje ją stan zapalny skóry, który wywołuje nadmierne złuszczanie się naskórka. Popularną nazwą skóry łojotokowej jest „skóra tłusta”.  Charakterystyczna jest dla osób z nadczynnością gruczołów łojowych.

Przyczyny wyprysku łojotokowego

Zapalenie łojotokowe skóry powstaje przede wszystkim ze względu na zbyt wysoką aktywność gruczołów łojowych oraz nieprawidłowy skład produkowanego łoju. Zaburzenia i nieprawidłowości pracy układu odpornościowego także mogą wpływać na wystąpienie tego schorzenia. Potwierdza to fakt, że łojotok zwykle występuje częściej u osób z obniżoną odpornością. Odpowiedzialne za jego rozwój są również: niestosowanie prawidłowej higieny osobistej, wpływ zanieczyszczeń środowiska, nieodpowiednia dieta, zaburzenia hormonalne, a także brak wystawiania skóry na światło słoneczne. Pośród chorób, które predysponują do łojotoku wymienia się między innymi chorobę Parkinsona, depresję, alkoholizm oraz choroby nowotworowe przewodu oddechowego, a także pokarmowego.

Jakie są objawy tego schorzenia?

Objawem choroby jest delikatny rumień. Towarzyszy mu zazwyczaj dosyć silne złuszczanie naskórka. Łuski są niezwykle tłuste, w kolorze żółtym. W niektórych przypadkach obserwuje się także tworzenie nieestetycznych strupów. Zmiany łojotokowe pojawiają się w pierwszej kolejności w obrębie owłosionej skóry głowy. Włosy są wtedy przerzedzone, zbite oraz splątane. Następnie zmiany skórne przenoszą się na pobliską nieowłosioną skórę i zostają umieszczone na czole, wzdłuż włosów, za uszami oraz w okolicy brwi, nosa i warg. Ponadto wykwity tego typu mogą pojawić się wzdłuż kręgosłupa oraz w okolicy mostkowej. Może dodatkowo dojść do zapalenia brzegów powiek. Przy nasilonym stanie zapalnym czasami mogą występować rozpadliny, które bywają także następstwem świądu.

Łojotok i jego leczenie

Ze względu na nadmierne złuszczanie naskórka, które występuje także w przebiegu innych chorób skóry, łojotok można łatwo pomylić z łuszczycą, grzybicą, a także różnymi chorobami o podłożu alergicznym. Dlatego też czasami konieczne jest przeprowadzenie specjalistycznych badań i testów. Leczenie łojotokowego zapalenia skóry jest trudny problem dermatologicznym oraz terapeutycznym. Jest tak ze względu na kilka czynników, wśród których znajdują się: wiek chorego, lokalizacja zmian chorobowych oraz stopień nasilenia postępującego schorzenia. Należy stosować odpowiedni szampon, łojotokowe zapalenie skóry powinno wtedy zostać złagodzone. Konieczne jest zarówno leczenie ogólne, jak i miejscowe. Leczenie ogólne jest najczęściej stosowane u pacjentów, u których zmiany skórne nie zareagowały na dotychczasowe miejscowe leczenie, a dodatkowo są wyjątkowo nasilone i cechuje je nawrotowy charakter. Istnieją preparaty doustne, które stosuje się zapobiegawczo wyłącznie u osób dorosłych. Można brać antybiotyki, a w szczególnych sytuacjach nawet steroidy. Terapia łupieżu i łojotokowego zapalenia skóry głowy sprawia dermatologom wiele problemów, gdyż problemy te nieustannie powracają. Leczenie trwa długie lata i często nie gwarantuje zadowolenia, gdyż uzyskana poprawa bywa jedynie chwilowa.

Powiązane wpisy